نظر علمای شیعه در خصوص کودک آزاری

خبرگزاری دانشجويان ايران (ایسنا) برای روشن کردن نگاه اسلام به نحوه‌ تربيت کودکان و حق پدر و مادر در تنبيه کودکان برای جلوگيری از رفتار ناشايست آنها و همچنين حق کودک به عنوان يک انسان، در استفتاء از مراجعی چون مکارم شيرازی،‌ صانعی، موسوی اردبيلی، صافی گلپايگانی و نوری همدانی، نظر آنان را پرسيده است.

پاسخ اغلب اين مراجع مسلمان شيعه حاکی از تاييد اعمال تنبيه کودک توسط والدين است بدون آنکه نحوه و ميزان آن را روشن کرده باشند.

موسوی اردبيلی در پاسخ ايسنا گفته است: "تنبيه بدنی مناسب کودکان در بزهکاری با شخصيت آنها منافات ندارد بلکه موجب ساختن شخصيت آنان می‌شود و به همين جهت است که بايد با صلاح ‌ديد حاکم شرع باشد تا در ميزان و مقدار آن افراط و تفريط نباشد".

صافی گلپايگانی نيز "تأديب فرزندان" را بر"پدر" لازم می داند ولی آن را به آنچه "شارع مقدس" اجازه داده، محدود می کند. وی تاکيد می کند تنبيه بايد به نحوی باشد که موجب "ديه" نشود.

در مقابل، آيت الله صانعی تنها مرجعی بوده که با قاطعيت و بدون هرگونه شرطی، آزار کودکان را "حرام" اعلام کرده است. وی در بخشی از پاسخش می گويد: "آزار کودکان از طرف والدين جايز نبوده و نيست و کودک ‌آزاری از طرف آنها در شرع مقدس حرام و معصيت می‌باشد".

وی همچنين گفته است: "به حکم اطلاق ادله، حرمت ظلم و اذيت فرقی بين ايذاء جسمی و روحی نمی‌ باشد و هر دوی آنها حرام است و مرتکبش به علاوه لزوم جبران خسارت و ضرر وارده به کودک همانند ضرر به ديگران، مستحق تعزير هم می ‌باشد."

تحقيقات نشان می دهد بيش از ۹۰ درصد کودک آزاری ها در محيط خانه اتفاق می افتد. پدران با ۵/۴۸ درصد، بالاترين و مادران با ۳/۲۸ درصد در رديف بعدی عاملان کودک آزاری جسمانی در خانواده های کودک آزار معرفی شده اند.

نتايج يک نظرسنجی حاکی است ۵۰ درصد والدين ايرانی معتقدند تنبيه برای کودک لازم است و ۴۰ درصد والدين نيز به تنبيه بدنی گرايش دارند.

این در حالی است که متخصصین روانشناسی کودک به این نتیجه رسیده اند که فقط یک بار تنبیه بدنی کودک می تواند سبب بروز اختلالات شخصیتی در بزرگ سالی شود .

لازم به ذکر است که حتی تهدید به زدن نیز همان عوارض  را در پی خواهد داشت.

برای اطلاع بیشتر در خصوص مصادیق کودک آزاری  اینجا را کلیک کنید.

 

24 روز از اعتصاب غذای دکتر علوی می گذرد

خبرنامه امیرکبیر: گزارشات رسیده از زندان گوهردشت حاکی از وخامت حال دکتر علوی، زندانی سیاسی، که بیست و چهارمین روز اعتصاب غذای خود را می گذراند، دارد.

 

دکتر علوی، پژوهشگر زندانی، در حالی که از بسیاری از بیماری ها از جمله نارسایی قلبی و کلیوی رنج می برد و یک بار به خاطر اعتصاب غذا در زندان اوین در بهار سال گذشته چند روزی در بیمارستان بستری شد، در اعتراض به شرایط بسیار ناگوار این زندان از ۲۴ روز پیش دست به اعتصاب غذا زده است.

 خبر را اینجا بخوانید

گفته می شود این زندانی سیاسی از چند یک هفته پیش اعتصاب غذای خشک کرده است و امروز پزشک زندان پس از معاینه وی به مسئولین زندان کتبا اعلام داشته که ماندن وی در زندان خطرناک است. گویا مسئولین زندان رجایی شهر قصد دارند با ثابت نگه داشتن شرایط این زندانی اقدام به حذف فیزیکی وی بنمایند.

لطفا دوستانی که از ایشان اطلاعی دارند حتما به من خبر دهند.

10 بهمن

خواستار  آزادی تمامی زندانیان سیاسی بالاخص دانشجویان زندانی هستم و بدینوسیله حمایت خودم را از ۱۰ بهمن روز همبستگی وبلاگ نویسان ایرانی با دانشجویان در بند را اعلام می دارم

 

 

البته خواستم مطلبی در این خصوص بنویسم ولی دوست عزیزم آقای بهزاد مهرانی حق کلام را به زیبایی هرچه تمام تر ادا کرده . و من در مقابل قلم تواتای او چیزی برای گفتن ندارم هر چه هست او با کلام زیبایش گفته.

 از اینجا بخوانید :جای دانش جو دانش گاه است 

کودک آزاری و مذهب

 

بخشی از مقاله "لوید دیماس" در مجله سایکوهیستری(تحلیل روانی تاریخ) شماره 17 بهار 1990 بر گرفته از کتاب الفبای تربیت کودک - دکتر فرنودی

 

 

یک سیاح فرانسوی که در قرن هجدهم از شوروی بازدید می کرده مراسم غسل تعمیدی را که شاهدش بوده این طور گزارش می کند که در رودخانه "نوا" که به ضخامت 150 سانت یخ بسته بود ، کودکان را در میان حفره ای که در میان یخ کنده شده بود ، کشیش غسل تعمید می داد ، در اثنای کار ، ناگهان بچه ای از دست کشیش رها شد و به میان رودخانه رفت و کشیش با صدای بلند گفت : شگفتا که خداوند قربانی ما را پذیرفت و با خومسردی بچه بعد را صدا کرد .

 

عجیب ترین بخش این صحنه برای سیاح این بود که لبخند شادی و رضایت را روی چهره پدر و مادر دید ، آنها شک نداشتند که کودکشان یکسره به بارگاه الهی و بهشت موعود رفته

 

 

لوید دیماس ، این صحنه و گزارش آن را نمونه ای از شیوه برخورد و پرورش کودک در شوروی آن روز گزارش می کند و شیوه های دیگر برخورد با کودک ، مثل دفن کردن او در برف و یخ ، برای قوی بار آمدن آنها ، گرسنه نگاه داشتن شان برای مقاومت و جان سختی ، و سفت بستن دست و پاهایشان برای مطیع شدن و سر به راه شدنشان و ...

 

 

لوید در این مقاله نتیجه می کیرد که انقلاب عصبانی و بی رحم و بخصوص حکومت سخت استالینی از روان آسیب دیده چنین کودکانی که با این سنت ها بزرگ شده اند ، بیرون می تراود . و باز تنیجه می گیرد وقتی که از سالهای 1930 که روش پرورش کودک و مبارزه با تجاوز و تنبیه کودک در شوروی هم مثل سایر کشورهای مدرن رنگ جدی به خود گرفت ،روانشناسی مردم رو به تغییر گذاشت و اگر خوب دقت کنیم ،تغییر روش پرورش کودک همان طور که به تدریج در ملت اثر می گذارد ، در رهبران روسیه هم متجلی می شود . و در مقایسه استالین و گورباچوف می توان دید و خواند و نتیجه گرفت که گورباچوف انسانی امن تر است و برخوردار از سلامت بیشتر روانی است .

برای مطالعه بیشتر در خصوص کودک آزاری اینجا را کلیک کنید

كودك آزاري چيست وبه چه رفتارهايي گفته ميشود ؟

كودكان به علت ويژگيهايي كه از نظر سني دارند بسيار آسيب پذير هستند و نياز به حمايت و مراقبت ما دارند . اما گاهي بزرگسالان به دلايل مختلف به جاي حمايت و مواظبت از كودكان ، آنها را مورد آزار قرار ميدهند .

كودك آزاري شامل رفتارهايي است كه توسط افراد بزرگسال نسبت به كودكان صورت ميپذيرد و به نوعي به سلامت جسمي و رواني كودك آسيب ميرساند . رفتارهايي كه به صورت تصادفي انجام ميشوند(مثل تصادف با اتومبيل ) شامل كودك آزاري به حساب نمي آيند .